وارد طلاییه که شدیم همه چیز همانگونه بود. حتی سه­راهی الفتح هم از جایش جم نخورده­بود. گویی سنگ و بلوک­ها و کابل راه­بندان هم همان بود که سال 74 دیده بودم! سربازهای خط نگه­دار کمی شیک­تر شده بودند. جاده به همان خرابی گذشته بود.

بیشترین تغییری که به چشم می­خورد حضور پررنگ شرکت نفت در منطقۀ طلاییه بود. شرکت نفت از همان سال­ها دنبال اکتشاف نفت در طلاییه بود. البته چند چاه پلمپ­شده نیز از قدیم در همان منطقه بود، اما اکتشافات جدید و فعالیت گسترده مهندسی و آماده سازی و راه­سازی و به­طور کلی رفت و آمد و کار جدی شرکت نفت در منطقه دیدنی بود. شرکت نفت به موازات. جادۀ شرقی غربی موجود در جنوبی­ترین قسمت طلاییه که از پشت دژ شهید ساجدی تا زیارتگاه جلو می­رفت دژ دیگری را احداث کرده بود که زیرسازی­هایش تمام شده ولی آسفالت نشده بود. تانک­های به­گل نشسته در محوطه­ی میانی طلاییه هنوز به­خوبی سابق دیده می­شد. میادین مین جلویی پاک­سازی نشده­بود و مثل سابق عین جالیز کلم و خیار و گوجه خودنمایی می­کرد.

منبع: وبلاگ نسل خمینی

خمینی کبیر به عنوان خلاصه­ی خوبی­ها و چکیده­ی مکتب تشیع است که پس از گذشت قرن­ها از صدر اسلام ظهور کرد تا به بشر نشان دهد که چه­گونه باید زیست؟ او تابلوی تمام­نمای اسلام ناب در عصر حاضر است. او توانست با استخراج منابع عظیم مکتب اسلام مدلی کامل را برای اداره­ی جهان و مبارزه با بی­عدالتی و ظلم و ستم در جهان ارائه کند. او برای همه­ی مشکلات فرمول مقابله داشت.

بی­شک می­توان پس از نظریه­ی حکومت اسلامی، بسیج مستضعفین را اصلی­ترین و شاخص­ترین ویژه­گی تفکر خمینی کبیر و رکن اصلی مکتب خمینی که همان مکتب اسلام ناب است نامید.

بسیج مستضعفین نیز مانند همه­ی شاخص­های رهبری خمینی کبیر، ریشه در آموزه­های مکتب اسلام داشت و طبیعتا این آموزه نیز مانند سایر آموزه­های آسمانی اسلام دارای وجوهی گوناگون در عین وحدت شکل است.

بر اساس یکی از احکام اسلامی شما روزه می­گیرید، این روزه­داری هم عبادت است، هم شاخصه­های بسیار عمیق اجتماعی در خود دارد، هم از نظر سلامتی دارای ابعاد بسیار عمیقی است و هم سایر وجوه دیگری که الزاما مکشوف نیست.

به نظر می­رسد بسیج مستضعفین نیز مانند سایر آموزه­های سیاسی اسلام دارای وجوه گوناگون از وجوهی کاملا آسمانی تا وجوهی مادی و زمینی باشد.

قضیه بسیج همان مساله ای است که در صدر اسلام بوده است . وقتی جنگ می شد، طوایف مختلف می آمدند و به جنگ می رفتند و این مساله جدیدی نیست و در اسلام سابقه داشته است . و چون مقصد ما اسلام است، باید هر جوانی یک نیرو باشد برای دفاع از اسلام و همه مردم و هرکس در هر شغلی که هست مهیا باشد برای جلوگیری از کفر و الحاد و هجوم بیگانگان . من در این مدتی که از بسیج مسائلی شنیده ام، به خوبی شنیده ام و فعالیت شما بسیار خوب بوده است و امیدوارم بهتر شود .25/1/64

اما از دیدی فارغ از نگاه­های فرامادی، می­توان بسیج را از منظر یک فن­آوری مدیریتی و رهبری نگریست. «فن­آوری بسیج» به عنوان یک نوآوری در عرصه­ی اداره­ی انقلاب بی­سابقه بوده است. ویژه­گی­های بسیج که در کلام امام تبیین شده، همه­گی حاکی از مدلی کاملا ویژه با متدولوژی منحصربه­فرد و اهداف بسیار والا برای آن است.

فن­آوری بسیج برای به­گردش درآوردن چرخ انقلاب در میان سنگلاخ­های نظام طاغوتی که ریشه در مغزها و فرهنگ انسان­ها دوانده بود امری لازم و ضروری بود. بدون این فن­آوری و با ابزار سنتی حکومتی هرگز نمی­شد انقلابی چنین ریشه­ای را حفظ نموده، گسترش داد.

تشکیل بسیج در نظام جمهوری اسلامی ایران یقینا از برکات و الطاف جلیه خداوند تعالی بود که بر ملت عزیز و انقلاب اسلامی ایران ارزانی شد. 2/9/67

این فن­آوری در عرصه­های گوناگونی به خوبی خود را نشان داد. به خوبی به­خاطر می­آورم در اوایل سال 1358 که انقلاب به تازه­گی پیروز شده بود و نهادهای امنیتی همه­گی فروریخته بودند، با فرمان امام چه­طور مردم محل همه دست به دست هم دادند و با وسایل ابتدایی در هر محل خود دور هم جمع شدند و امنیت محل را در غیاب شهربانی و ژاندارمری و ... تامین می­کردند. شب­ها پست می­دادند و روزها حواسشان به ضدانقلاب بود.

حقیقتا اگر بسیج مردمی نبود هرگز انقلاب نمی­توانست از دست دشمنان شرور سر سالم به­در برد.

فن­آوری بسیج با خلق قدرتی بی­پایان برای انقلاب توانست در عرصه­های بسیار خطیر، موجودیت نظام را تضمین کند.

این فن­آوری توانست در ایران با استفاده از پتانسیل عظیم اراده­ها و آموزه­های اسلامی، مغزها و انگیزه­ها، اراده­ها و روح­ها و جسم­های میلیونی ملت ایران را به­کار گیرد و سرعت انقلاب را آن­قدر زیاد کند که پردازش تحلیل­گران سیاسی جهان پس از 30 سال هنوز نتوانسته آن را درک کند. جنگ هشت­ساله منهای بسیج، یک شکست و سرشکسته­گی تاریخی برای ایرانیان بود تا آن­که تا ابد نتوانند سر در مقابل ملل دیگر بلند کنند.

ای مستضعفان جهان! بپا خیزید و خود را از چنگال ستمگران جنایتکار نجات دهید. و ای مسلمانان غیرتمند اقطار عالم! از خواب غفلت برخیزید و اسلام و کشورهای اسلامی را از دست استعمارگران و وابستگان به آنان رهائی بخشید.

من امیدوارم که این بسیج عمومی اسلامی، الگو برای تمام مستضعفین جهان و ملت های مسلمان عالم باشد و قرن پانزدهم قرن شکستن بت های بزرگ و جایگزینی اسلام و توحید به جای شرک و زندقه و عدل و داد به جای ستمگری و بیدادگری و قرن انسان های متعهد به جای آدمخواران بی فرهنگ باشد.  21/12/58

فن­آوری بسیج بی­شک اختراعی است که سرنوشت قرن 21 را تغییر خواهد داد و نمونه­هایی از فراگیر شدن آن را امروز در لبنان و سایر ملل اسلامی شاهد هستیم. بی­شک غفلت از این فن­آوری قدرت­زا و تحول­آفرین که مانند سایر فن­آوری­های نوین تاریخ بشری را تحت تأثیر قرار می­دهد، خسارت جبران­ناپذیری را به همراه خواهد داشت.

خمینی کبیر این فن­آوری را به بشر هدیه داد تا به کمک آن بتواند از زیر بار ظلم و بی­داد رهایی یابد و بشر تا ابد مدیون خمینی خواهد ماند.

در پایان یک­بار تئوری فن­آوری بسیج را از قلم خالق آن مرور می­کنیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

تشکیل بسیج در نظام جمهوری اسلامی ایران یقینا از برکات و الطاف جلیه خداوند تعالی بود که بر ملت عزیز و انقلاب اسلامی ایران ارزانی شد.

در حوادث گوناگون پس از پیروزی انقلاب خصوصا جنگ، بودند نهادها و گروه های فراوانی که با ایثار و خلوص و فداکاری و شهادت طلبی، کشور و انقلاب را بیمه کردند. ولی حقیقتا اگر بخواهیم مصداق کاملی از ایثار و خلوص و فداکاری و عشق به ذات مقدس حق و اسلام را ارائه دهیم، چه کسی سزاوارتر از بسیج و بسیجیان خواهند بود! بسیج شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه های آن بوی بهار وصل و طراوات یقین حدیث عشق می دهد. بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گلدسته های رفیع آن، اذان شهادت و رشادت سر داده اند. بسیج میقات پابرهنگان و معراج اندیشه پاک اسلامی است که تربیت یافتگان آن، نام و نشان در گمنامی و بی نشانی گرفته اند. بسیج لشکر مخلص خداست که دفتر تشکل آن را که همه مجاهدان از اولین تا آخرین امضا نموده اند.

من همواره به خلوص و صفای بسیجیان غبطه می خورم و از خدا می خواهم تا با بسیجیانم محشور گرداند، چرا که در این دنیا افتخارم این است که خود بسیجی ام. من مجددا به همه ملت بزرگوار ایران و مسئولین عرض می کنم چه در جنگ و چه در صلح بزرگترین ساده اندیشی این است که تصور کنیم جهانخواران خصوصا آمریکا و شوروی از ما و اسلام عزیز دست برداشته اند لحظه ای نباید از کید دشمنان غافل بمانیم، در نهاد و سرشت آمریکا و شوروی کینه و دشمنی با اسلام ناب محمدی - صلی الله علیه و آله و سلم - موج می زند باید برای شکستن، امواج طوفان ها و فتنه ها و جلوگیری از سیل آفت ها به سلاح پولادین صبر و ایمان مسلح شویم. ملتی که در خط اسلام ناب محمدی - صلی الله علیه و آله و سلم - و مخالف با استکبار و پول پرستی و تحجرگرایی و مقدس نمایی است، باید همه افرادش بسیجی باشند و فنون نظامی و دفاعی لازم را بدانند، چرا که در هنگامه خطر ملتی سربلند و جاوید است که اکثریت آن آمادگی لازم رزمی را داشته باشد.  

خلاصه کلام، اگر بر کشوری ندای دلنشین تفکر بسیجی طنین اندازد، چشم طمع دشمنان و جهانخواران از آن دور خواهد گردید و الا هر لحظه باید منتظر حادثه باشیم. بسیج باید مثل گذشته و با قدرت و اطمینان خاطر به کار خود ادامه دهد. امروز یکی از ضروری ترین تشکل ها، بسیج دانشجو و طلبه است. طلاب علوم دینی و دانشجویان دانشگاه ها باید با تمام توان خود در مراکزشان از انقلاب و اسلام دفاع کنند، فرزندان بسیجی ام در این مراکز، پاسدار اصول تغییر ناپذیر «نه شرقی و نه غربی» باشند. امروز دانشگاه و حوزه از هر محلی بیشتر به اتحاد و یگانگی احتیاج دارند. فرزندان انقلاب به هیچ وجه نگذارند ایادی آمریکا و شوروی در آن دو محل حساس نفوذ کنند. تنها با بسیج است که این مهم انجام می پذیرد. و مسائل اعتقادی بسیجیان به عهده این دو پاسگاه علمی است. حوزه علمیه و دانشگاه باید چهارچوب های اصیل اسلام ناب محمدی را در اختیار تمامی اعضای بسیج قرار دهند. باید بسیجیان جهان اسلام در فکر ایجاد حکومت بزرگ اسلامی باشند و این شدنی است، چرا که بسیج تنها منحصر به ایران اسلامی نیست، باید هسته های مقاومت را در تمامی جهان به وجود آورد و در مقابل شرق و غرب ایستاد. شما در جنگ تحمیلی نشان دادید که با مدیریت صحیح و خوب می توان اسلام را فاتح جهان نمود. شما باید بدانید که کارتان به پایان نرسیده است، انقلاب اسلامی در جهان نیازمند فداکاری های شماست مسئولین تنها با پشتوانه شماست که می توانند به تمامی تشنگان حقیقت و صداقت اثبات کنند که بدون آمریکا و شوروی می شود به زندگی مسالمت آمیز توام با صلح و آزادی رسید. حضور شما در صحنه ها موجب می شود که ریشه ضدانقلاب در تمامی ابعاد از بیخ و بن قطع گردد.

من دست یکایک شما پیشگامان رهایی را می بوسم و می دانم که اگر مسئولین نظام اسلامی از شما غافل شوند، به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت. بار دیگر تاکید می کنم که غفلت از ایجاد ارتش بیست میلیونی، سقوط در دام دو ابرقدرت جهانی را به دنبال خواهد داشت. من از تمامی بسیجیان خصوصا از فرماندهان عزیز آن تشکر می کنم و از دعای خیر برای این فرزندان با وفای اسلام غفلت نخواهم نمود. خداوند شهدای عزیز و گمنام بسیج را که به نعمت همجواری اهل بیت - علیهم السلام - مغتنم و جانبازان عزیز را شفا و اسرا و مفقودین عزیز را سالما به اوطانشان بازگرداند و هر روز بر عظمت و شوکت این نهاد مقدس و مردمی که پیروان اسلام عزیز و حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا لمقدمه الفدا هستند بیفزاید.  

والسلام علیکم و رحمه الله 

روح الله الموسوی الخمینی

از دور او را شناختم. «ناصر حسینی» را می­گویم. اورکت او نشانه­ای داشت که از دور پیدا بود.

صدایش زدم، اما جوابی نشنیدم.

به­طرفش رفتم. صورتش را که برگرداند. متوجه شدم او نیست. یکی از نیروهای تازه­وارد بود. منتها چون اورکت نداشت، ناصر حسینی علی­رغم سرمای شدید زمستان، او را بر خود ترجیح داده­بود.

آری! انجام چنین فعلی از او غیرمنتظره نبود.!

ناصر حسینی از بچه­های گردان امام موسی بن جعفر (ع) لشگر 14 امام حسین (ع) در منطقه­ی عملیاتی فاو به شهادت رسید.

درباره­ی شهید قیصر امین­پور زیاد گفته شد اما حق مطلب او ادا نشد. ما نیز می­گوییم اگرچه باز هم حق او ناتمام خواهد ماند. می­گویم «شهید» چرا که معیار شهید تشکیل پرونده در بنیاد شهید نیست. کسی که عمری را در آرزوی شهادت باشد و قلمش چون شاخه­های حماسه و جهاد در تمام فصول حتا زمستان شکوفا باشد نیز شهید است. علی و من مات علی حب آل محمد مات شهیدا.

مگر باغبان لاله­ها نفرمود شهدا را قلم­ها می­سازند و قلم­ها هستند که شهیدپرورند؟ و ارزش قلم علما مگر از خون شهدا افزون­تر معرفی نشده­است؟

بنگرید به شعرهایش که آثار هر چیز بر آن چیز دلالت می­کند. تیربار قیصر در عصر یخبندان ارزش­های دفاع مقدس، هم­چنان می­بارید. فقط صدای تک و توک تیراندازی در این سال­ها شنیده می­شد که پرنشاط­ترین و پرآوازه­ترین و امیدبخش­ترین صدا از لوله­ی خودکار او به گوش می­رسید. او نقطه­ی تلاقی شعر حرفه­ای با ارزش­های اصیل اسلامی و انقلابی بود. ارزش ارزش­مداری قیصر آن­جا افزون می­شود که بدانیم او یک شاعر به تمام معنا بود که می­توانست با سرودن اشعاری در وصف برف و بهار و گل، «شاهد بازاری» باشد اما او «پرده­نشینی» و گم­نامی را اختیار کرد اگرچه نام او هم­پای آوازه­ی جوان­مردان و شهیدان انقلاب اسلامی در سراسر گیتی منتشر شد و هر روز بیش از پیش شناخته­تر خواهد شد.

امثال قیصر امین­پور برای رشد و توسعه­ی گفتمان انقلاب اسلامی بسیار حیاتی هستند. انقلابی نونهال که نیاز به خون حیات بخش اندیشه و هنر دارد تا بشکوفد و در دنیای تاریک امروز تلالؤ کند. قیصر زبان گویای رزمندگان و مجاهدان راه خدا بود که بی­تکلف در مراسم بزرگ­داشتش در کرمانشاه گفت که لایق بزرگ­داشت نیست و رزمندگان و شهدا لایق بزرگ­داشت هستند و نام و هستی خود را مدیون فداکاری رزمندگان دانست.

قیصر سرچشمه­های جوشان اندیشه­ی دفاع مقدس را کشف کرد و با شعر مستحکم و قوی خود آن را در مسیر پرپیچ و خم تاریخ جاودانه کرد. از این پس جهانیان اندیشه و احساس رزمندگان دفاع مقدس ما را در شعرهای قیصر امین­پور و اندک­هم­قطارانش خواهد شناخت. کتاب­های زراندوخته­ی او و «راه ناتمام» او ارثی است که به همه­ی بسیجیان و عاشقان فرهنگ دفاع مقدس رسید، اگرچه ظهور هم­چو اویی مانند ظهور عنقا در آسمان دودی قرن 21 بعید به نظر می­رسد.

علی و من مات علی حب آل محمد مات شهیدا. قیصر شهید راه خدا است.

برادر شیبت از رزمندگان دفاع مقدس نقل می‌کرد:

در یکی از روزهای عملیات کربلای 5 نزدیکی‌های ظهر با چند نفر از فرماندهان داشتیم از منطقه‌ای عبور می‌کردیم. دیدیم یک نفر بسیجی وسط میدان مین نشسته است. خیلی تعجب کردیم از ماشین پیاده شدیم و به سمت او رفتیم. آتش دشمن هم به شدت می‌ریخت. نزدیک‌تر که شدیم دیدیم یک نفر نیست بل‌که دو نفر هستند. یکی بسیجی 16 ساله‌ای است که سرش را در دامن دیگری گذاشته است و پایش از زانو قطع شده است. پرسیدیدم این جا چه می‌کنید؟ آن یکی که سالم بود گفت: دیروز این رفیقمان گم شده بود و به محل گروهان برنگشته بود. فرمانده‌مان نگران شده و عده‌ای را به دنبال او فرستاد و من این جا وسط میدان مین با پای قطع شده پیدایش کرده‌ام  و حالا هم هر کارش می‌کنم نمی‌گذارد او را به عقب ببرم. من تعجب کردم به او گفتم چرا نمی‌گذاری؟ بهه بچه‌ها گفتم ما چند نفری می‌توانیم او را ببریم. خواستیم بلندش کنیم؛ یقه‌ی مرا گرفت و قسم داد و گفت مرا از این جا نبرید. هرچه گفتم چرا؟ نگفت. گفتم عزیزم من سید هستم اگر چیزی هست به من بگو. (این جمله ناخودآگاه به زبانم جاری شد.) گفت: سید! من تو را نمی‌شناسم اما حالا که تو سیدی می‌گویم. به خدا قسم من دیشب مادرت زهرا (سلام الله علیها) را این جا دیدم. گفتم چه شده است؟ گفت دیروز با مین برخورد کردم و دیشب تنها این جا بودم و ناله می‌کردم، دیدم خانمی نزدیک شد. سلام کردم و جواب داد. نزدیک‌تر شد و دست روی سرم کشید و مرا با لفظ «عزیزم» مورد خطاب قرار داد. فرمود: عزیزم فرا نزد ما خواهی آمد و برگشت و رفت. من به او گفتم تو از کجا فهمیدی او خانم فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) است؟ گفت: وقتی می‌خواست برگردد من دیدم که پهلوی او شکسته بود. ...یازهرا؛ گفت من همین جا دیدم خانم را و مرا از این جا نبرید. بالاخره او را به اورژانس بردند و او در اورژانس شهید شد.

خانم فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) در جبهه‌ها و از جمله در عملیات کربلای 5 حضور داشتند. باید متوجه باشیم که اولیای ما هرگز ما را در هیچ کجا تنها نمی گذارند، مشروط بر این که ما نیز آنان را فراموش نکنیم.

خرمشهر را خدا آزاد کرد.

این جمله‌ای بود که امام خمینی(ره) پس از سوم خرداد 1361 فرمود. الحمد لله که در آن زمان مدعیان جرأت نداشتند امام (ره) را به جوگیر شدن و بیانات احساساتی شماتت کنند. اما به راستی این جمله یعنی چه؟ جمله‌ای که بارها شنیده‌ایم و برای‌مان تکراری شده است.

آیا واقعا امام جوگیر شد؟ آیا منظور امام این بود که منطقه فتح المبین و آبادان را خدا آزاد نکرد؟ آیا یعنی اینکه خود خدا آمد و آزاد کرد؟ و ...

همه‌گی ما امام را می‌شناسیم. او مجتهدی جامع و مفسر و فیلسوفی عارف بود. او هرگز دروغ نگفت و هرگز اغراق نکرد. حتی در خاطرات امام هست که او وقتی نامه‌ای را برای رزمندگان به صدا و سیما فرستاده بود، آن را از نیمه‌ی راه برگرداند تا لفظ «من هر شب به شما دعا می‌کنم.» را به «من بیشتر شب‌ها به شما دعا می‌کنم.» تغییر بدهد. او هرگز کلامی اغراق‌آمیز به‌کار نمی‌برد حتی اگر دیگران آن را اغراق‌آمیز می‌دانستند.

خرمشهر را خدا آزاد کرد.

برای شناخت این جمله باید با برخی از حقایق و واقعیات «عملیات بیت المقدس» آشنا شویم که اگر چه نمی‌توان کامل اما می‌توان اندکی از آن را شناخت.

بیت المقدس از نظر وسعت آزادسازی سرزمین بعد از عملیات فتح المبین در رتبه اول قرار دارد. این عملیات که در سه مرحله انجام شد، در سوم خرداد 61 منجر به آزادی خرمشهر شد.

مهم این بود که تقریبا هیچ «عقلی» نمی‌توانست بپذیرد که خرمشهر آزاد شدنی است زیرا امریکا در آن زمان بعد از پیروزی فتح المبین فهمیده بود که صدام کسی نیست که بتواند در مقابل سیل اراده رزمندگان ایران اسلامی بایستد. تا فتح المبین ما فقط با عراق می‌جنگیدیم از فتح المبین به بعد جنگ ما بین المللی شد. کمک‌های امریکا و شوروی و اروپا و حتا امریکای لاتین سرازیر شد.

مسئله‌ی دیگر پیچیده‌گی عملیات بود. عملیاتی عظیم با عبور از رودخانه، عبور از موانع پیچیده و مقابله با ماشین جنگی تقویت شده دشمن آن هم به فاصله‌ی کوتاهی (نزدیک 3 ماه) از عملیات فتح المبین این‌ها همه دلایلی بود که امیدواری به فتح خرمشهر را نزدیک می‌کاست.

اما واقعیتی دیگر هم بود. در آن زمان واقعا کسی به نتیجه فکر نمی‌کرد. بد نیست که از رزمنده‌گان قدیمی بپرسید که واقعا برای چه می‌جنگیدند و کشته می‌شدند؟ آیا هرگز فکر می‌کردند که به خرمشهر نخواهند رسید و این تلاش بی‌هوده است؟ آیا هرگز جان خود را برای خرمشهر به خطر می‌انداختند؟

هرگز! همه‌ی رزمندگان و فرماندهان در آن زمان فقط به یک چیز می‌اندیشیدند: «انجام تکلیف». این انجام تکلیف بود که به آنان می‌گفت اکنون باید برای آزادی خرمشهر عملیات کنیم. شکی نیست که اگر عملیات شکست هم می‌خورد در درستی راه تردیدی حاصل نمی‌شد. موتور محرک رزمندگان افکاری بود که امام آموزش می‌داد: اسلام و فتح ارزش‌های اسلامی. مقاومت در برابر کفر و شرک. تلاش برای نابودی الحاد و کفر و مبارزه با مظاهر ظلم و تجاوز. این آموزه‌ها بود که ایران را از حضیض ذلت به عزیز عزت نشاند. فتح خرمشهر به خودی خود ارزشی نداشت بلکه ارزش‌ها و تفکری که توانست محاسبات مادی را در هم بشکند و آن را آزاد کند، مهم است.

فتح خرمشهر نقطه‌ی عطفی در هویت و شخصیت ایران اسلامی بود. روزهایی تاریخ ساز و آینده ساز که به دید تنگ نظران فتح خاک بود و اگر بنا بود فتح خاک باشد پس چرا نتوانستیم خاک فاو را حفظ کنیم؟ اگر فتح خاک بود پس چرا در پایان جنگ شکست‌های مهلک را یکی پس از دیگری دریافت کردیم؟ چون مغزهای‌مان مادی شد. چون انجام تکلیف الهی و توکل به ذات مقدس سبحان، از محاسبات‌مان خارج شد. این سنت الهی را هزاران بار آزمودیم و دیدیم که درست است ولی باز امروز فراموش می‌کنیم. باز هم از پایداری و مقاومت در پرونده‌ی هسته‌ای برای انجام تکلیف (یعنی ایستاده‌گی در مقابل جهان کفر و ظلم) می‌ترسیم. چرا؟ چون منافع مادی‌مان اجازه نمی‌دهد که تکلیف الهی فکر کنیم. چون فراموش کردیم که اگر در راه خدا مجاهده کنیم خداوند ارمغان‌های والای آسمانی بر ما فرو خواهد فرستاد که کوچک‌ترینش فتح خرمشهر است. عزت ایران اسلامی کجا و یک شهر کوچک کجا؟

به‌ترین درسی که می‌توان از فتح خرمشهر گرفت، اتکال به خدا و وارد کردن متغیر اصلی در معادلات است و آن خدا است.

لااقل اگر به همه چیز جز خدا «لا» نمی‌گوییم، گاهی خدا را هم در محاسبات‌مان وارد کنیم.

روح همه‌ی شهدای موحدی که در عملیات بیت المقدس به فرمان نایب امام خود لبیک گفتند و جهت فتح ارزش‌های انسانی مجاهدت کردند و انسانیت و شرف را به ملت ایران هدیه دادند و به ما راه را نشان دادند شاد باد.

به نظر بنده ارزش شهدای عملیات بیت المقدس بیش از پیروزی ظاهری است که در آن کسب شد. روحتان شاد و راه‌تان هرگز بی ره‌رو نباد.